Loont een thuisbatterij met een dynamisch contract? De eerlijke rekensom
Sinds vaststaat dat de salderingsregeling per 1 januari 2027 verdwijnt, is de thuisbatterij hét gesprek op verjaardagen — en in mijn mailbox. Via SlimHuys kijk ik dagelijks naar de prijzen waar zo'n batterij zijn geld mee moet verdienen. Tijd voor een nuchtere rekensom, zonder de rooskleurige aannames uit de verkoopfolders.
Waarom iedereen er ineens over praat
Twee ontwikkelingen komen samen. Ten eerste: de salderingsregeling stopt per 1 januari 2027, in één keer. Zonnestroom die je overdag teruglevert, streep je dan niet langer weg tegen je avondverbruik — je krijgt er alleen nog een (vaak lage) terugleververgoeding voor, terwijl je 's avonds de volle prijs inclusief energiebelasting betaalt. Ten tweede rekenen steeds meer leveranciers terugleverkosten aan zonnepaneelbezitters, en zijn negatieve stroomprijzen op zonnige middagen inmiddels doodnormaal. Zelf opslaan in plaats van terugleveren wordt daardoor elk jaar aantrekkelijker — althans, op papier.
Hoe een thuisbatterij geld verdient
Er zijn drie verdienmodellen, en ze worden in verkoopgesprekken graag op één hoop geveegd:
- Eigen zonnestroom verschuiven. Overdag laden met je overschot, 's avonds ontladen. Na 2027 bespaar je zo het verschil tussen de terugleververgoeding en de all-in avondprijs — al snel twintig cent of meer per kWh. Dit is het meest voorspelbare model.
- Handelen op de day-aheadmarkt. Met een dynamisch contract laad je in de goedkope uren (nacht, zonnige middag) en ontlaad je in de dure (ochtend- en avondpiek). De opbrengst is de dagelijkse prijsspread, en die kun je gewoon narekenen — daarover zo meer.
- De onbalansmarkt. Aanbieders sturen je batterij mee met de realtime onbalans van het net. De vergoedingen per kWh zijn hier veruit het hoogst, en de rendementen uit de reclames komen vrijwel altijd uit dit model. Maar de onbalansmarkt is klein: hoe meer batterijen meedoen, hoe sneller hij verzadigt en hoe lager de vergoedingen worden. Opbrengsten uit het verleden zijn hier écht geen garantie.
De rekensom die de folder niet laat zien
Neem een batterij van 10 kWh bruikbare capaciteit die netjes elke dag één volledige cyclus draait op de day-aheadmarkt. Bij een gemiddelde bruto spread van 15 cent per kWh is dat 10 × € 0,15 × 365 = zo'n € 550 per jaar, minus conversieverliezen ruwweg € 470. Combineer je dat met het verschuiven van eigen zonnestroom, dan kan er — afhankelijk van je verbruiksprofiel — nog een paar honderd euro bij.
Zet daar de investering tegenover: een compleet geïnstalleerd systeem van die omvang kost medio 2026 al gauw enkele duizenden euro's. Dan kom je zonder onbalanssturing op een terugverdientijd van grofweg zeven tot twaalf jaar — precies de bandbreedte die onafhankelijke rekenaars zoals de Rabobank noemen, met als eerlijke kanttekening: zeer onzeker. Mét onbalanssturing kan het aanzienlijk sneller, maar dat model leunt op een markt waarvan de vergoedingen dalen naarmate hij populairder wordt. Wie de aanschaf laat afhangen van de onbalansopbrengst van vorig jaar, koopt een belofte, geen zekerheid.
En reken jezelf niet rijk aan de levensduur: een moderne LFP-batterij gaat duizenden cycli mee, maar tegen het einde van je terugverdientijd is de capaciteit merkbaar afgenomen en is de vraag of je omvormer en aansturing dan nog ondersteund worden minstens zo relevant als de celchemie.
Wanneer het wél klopt
Een thuisbatterij begint te rekenen als meerdere van deze zaken voor jou gelden:
- Je hebt zonnepanelen met fors overschot en straks dus een salderingsprobleem;
- Je hebt (of wilt) een dynamisch contract en je verbruik zit vooral in de dure uren;
- Je hebt grote verschuifbare verbruikers — warmtepomp, elektrische auto, boiler — waardoor je de batterij dubbel benut;
- Je betaalt terugleverkosten die je met opslag grotendeels vermijdt.
Spiegelbeeldig: heb je geen zonnepanelen, een bescheiden verbruik en een vast contract, dan is een batterij anno 2026 vooral een dure hobby. En dat mág — maar noem het dan ook zo.
Meet eerst, koop daarna
De grootste fout die ik zie: mensen kopen een batterij op basis van een gemiddeld huishoudprofiel, niet op basis van hun eigen verbruik. Terwijl juist dát bepaalt of de rekensom klopt. Koppel je P1-meter en kijk een paar maanden naar je werkelijke profiel naast de werkelijke uurprijzen — precies wat we met SlimHuys inzichtelijk maken, inclusief Home-Assistant-integratie voor wie het zelf wil automatiseren. Dan zie je zwart-op-wit hoeveel kWh je werkelijk zou kunnen verschuiven en wat de spread in jouw situatie oplevert. Die paar maanden meten kosten niets en voorkomen een miskoop van duizenden euro's.
Conclusie
Ja, het einde van de saldering maakt de thuisbatterij structureel interessanter, en voor huishoudens met veel zon, een dynamisch contract en verschuifbaar verbruik kan hij nu al uit. Maar de spectaculaire terugverdientijden uit de advertenties leunen op een onbalansmarkt die zichzelf aan het opeten is. Reken daarom met je eigen data, met de day-aheadspread als basis en onbalans als onzekere bonus. Een batterij die je koopt op basis van je eigen meetgegevens is een investering; eentje op basis van een folder is een gok.